موجودی بددهن، نژادپرست و جوگیر که سکولار هم نیست چه رسد به اتئیست. به بودائیزم، اهورامزدا، طالع‌بینی، طبابت سرخپوستان و این‌جور چیزها انتقادی ندارد که هیچ، اعتقاد هم دارد (کلاً پیرو مد روز است). حوزه‌ی فحاشی‌اش محدود به ادیان ابراهیمی‌ست. گرچه در مواردی مسیحیت و یهودیت را هم بی‌خیال می‌شود و می‌شود یک اسلاموفوب تمام عیار (تفاوت اسلام و مسلمان را هم هنوز نفهمیده). حداقل پنج متد مختلف برای پاکسازی “آخوندها” ارائه کرده که یکیشان به تنهایی برای روسفید کردن هیتلر کافیست. تمایل شدیدی دارد که در هر بحثی (از قیمت شلغم بگیر تا نانوتکنولوژی) اتئیست بودنش را اعلام کند.

علامت مشخصه: خودش را برتر از “مردم عادی” می‌داند.

.

بعد یه سری خانم محترم هم تو فیسبوک هستند اینا خدمات جنسی ارائه می‌دن. البته من می‌تونستم راحت بگم فاحشه، ولی احتمالاً اون وقت شما فکر می‌کردید دارم راجع به اینایی که لب و لوچه‌شونو اینجوری می‌کنند که شبیه آنجلینا جولی بشن حرف می‌زنم. شایدم نه، به هر حال شما خودتون تو فیس بوک هستید دیگه، شاید اصلاً می‌گین “تازه دیدی؟” خوب بله، من تازه با این بانوان زحمتکش آشنا شدم. خوشبختانه (یا متاسفانه، بسته به اینکه مدنظرمون خانمه باشه یا مشتریاش) فیس بوک پیمپ وار راه میفته اینها رو پیشنهاد میده به همه که: بدو بیا سابسکرایب کن “سارا جووون” داغه داغ! ”اصغر قلی‌زاده” و “عمو حسینقلی” و “دکتر رضا استادزاده” کردن همه راضی بودن!

.

اسکرول می‌کنم میام پایین… ویدئوهای خنده‌دار رو رد می‌کنم. میرحسین و کروبی از حبس درمیان، مردم همه میان خرید عید و برمی‌گردن خونه‌هاشون… اسکرول می‌کنم دوباره… تندتر… می‌رسم بیست‌ودوی بهمن، همه دارن باهم دعوا می‌کنن… عاشورا می‌رسه. یه ماشین دوبار از روی یه نفر رد می‌شه، طرف از جاش پامیشه فرار می‌کنه. اسم کشته شده‌ها رو نگاه میکنم هیچ کدوم یادم نیست. از عکسهای منتظری رد می‌شم … باز اسکرول می‌کنم… عصبانیم… همه عصبانین…  همه جا پر میشه از عکسهای یه فایل اکسل که پر از دایره‌های قرمزه، عکسهای 25 خرداد… ته جمعیت تو عکسها معلوم نیست… ته همه‌چیم یا “اطلاع رسانی کنید”ه یا “شناسایی کنید”…

اسکرول می‌کنم میام پایین… دنیا عوض می‌شه.

.

سینمای جایزه بگیرمون از کلیشه‌ی کوچه خاکی‌های روستا/پایین شهر/فقر و بدبختی رد شده و به فیلمی رسیده درباره‌ی آدمهای معمولی. این خودش یه جایزه‌ی جدا می‌خواد.

.

- … بینندگان شما باید بدانند که اسلام دین صلح است. آن چهره‌ای که یک عده‌ از افراطیون از آن ساختند، چهره واقعی اسلام نیست. این افراطیون رو نباید مسلمان نامید.

+ اتفاقاً پیش از شما مصاحبه‌ای داشتیم با یکی از اعضای طالبان، ایشان هم همین را می‌گفتند!

- جداً؟

+ بله می‌گفت این بچه قرتی‌ها بی‌خود اسم خودشونو گذاشتند مسلمان، واسه هوی و هوسشون تحریف کرده‌اند اسلامو. مشرکند همه.

-  :|

.

پ.ن بی‌ربط: پس از حدود دو سال کون‌گشادی (و دو ساعت طراحی)، مداد هاش-ب از این پس در بسته‌بندی جدید و از اون مهمتر یونیک ارائه می‌شود. فیدبک شما را سپاسگزاریم.

برگشته‌ایم به سالهای چهل-چهل و دو… بیست تا لایک اون زمانها خیلی می‌شد. حساب کنی میشه در حد +100 گودر…

.

صفحه حوادث- سرانجام مدل موی یک چشمی علی‌بابا کار دست وی داد: سندباد که در صحنه‌ی تصادف حاضر بود به خبرنگار ما گفت که علی‌بابا هنگام عبور از عرض جاده‌ی ابریشم با یک کاروان شتر ِ تحت تاثیر مشروبات الکلی تصادف کرده و در محل جان سپرد. سندباد در ادامه توضیح داد که از آنجا که علی‌بابا کلاً چشم راستش زیر موهایش پوشیده‌ بود متوجه شترها که متاسفانه از خلاف جهت می‌آمدند نشده.

در طی این تصادف پنج نفر شتر نیز زخمی شدند.

.

ببین منو: این منم نشستم پای وب، همزمان آهنگمم دارم گوش می‌دم.

اینجا رو ببین: این وبلاگ توئه. تا بازش میکنم شروع میکنه آهنگ پخش کردن.

حالا ببین منو دوباره: من صفحه رو بسته‌ام رفتم وبلاگ بعدی.

فهمیدی؟

.

می‌دونستید همه‌ی ما جانم فدای کیم جونگ ایل بودیم و خبر نداشتیم؟ باید برنامه ریزی کنیم بذاریمش تو استراحت بین وقتهایی که جانم فدای رهبر عزیز خودمان هستیم.

حیاتی ِ کره شمالی اینا:” این نشان می دهد که نه تنها مردم جهان، بلکه حیوانات نیز رهبر عزیزمان را نمی‌توانند فراموش کنند”

بعله

.

گیت پرواز ایران رو از دور می‌شه تشخیص داد. از سه ساعت مونده به پرواز ملت رفتن نشستن دم گیت، از جاشونم جم نمی‌خورن.

.

آخرشم رضا پهلوی برمی‌گرده سرکار، همه‌ هم استدلال می‌کنن که “به هر حال ایران یه دوره حکومت به رضا پهلوی بدهکار بود”

.

سوم دبستان یه کتابی بهمون دادن اسمش “کرمان و کودکی‌ها” بود. یه چیزی بود بین کپی قصه‌های مجید و اتوبیوگرافی یکی که گه خاصی نیست ولی فکر می‌کنه گه خاصیه. از اون تیپ کتابایی که هر فصلش یکی از گه‌کاریهای بچگی نویسنده‌ست. مثلاً یه جا می‌ره اصول دین رو سر صف از حفظ بگه یادش می‌ره می‌زنه زیر گریه و از این دست چیزایی که اگه یه آدم بزرگ بخونه احتمالاً دلش می‌سوزه، ولی خوب من هم سن بچه‌هه بودم، منم سر صف می‌رفتم. می‌گفتم چرا پس اینها واسه من پیش نمیاد؟ حالا خنگی پنج کلمه رو نمی‌تونی حفظ کنی اشکال نداره، چرا طلبکاری؟… انگار بچه شاشوی ته کلاس حالا بزرگ شده بود و در وصف شاشیدنش کتاب نوشته بود. زور داشت.

الان مهم نیست، شاید اگه الان کتابو بخونم منم دلم واسه بچه‌هه بسوزه. ولی اینارو به مداد 8-9 ساله بدهکارم که این‌جا بنویسم، بسکه زورش اومده بود اون موقع. شاید یه جوری به نویسنده‌ش برسه و بفهمه که یه بچه‌ای بود (خوره‌ی کتاب هم بود اتفاقاًً) که اینقدر از از کتابش بدش اومد که وقتی به عادت همیشگی می‌خواست صفحه‌ی اول کتاب نوت بنویسه، در حد وسعش فحش نوشت.

.

این جوّی که درست شده درست مثل این فیلمهای هالیوودی ژانر فاجعه‌ست که هر جور که حساب می‌کنید می‌بینید ابعاد فاجعه‌ صرفاً در حد نابودی نیویورکه ولی کارگردان برعکس شما معتقده که اوه دیر گاد یکی دنیا رو نجات بده اوه جیزس بشریت منقرض شد رفت…

.

محض تاکید: یکی از علائم خودچس کنی مفرط، تیریپ “من متفاوتم” بازیه که مثلاً وقتی همه واسه مرگ استیو جابز متاسف می‌شن برداری بنویسی “نخیرم من متاسف نیستم!” به شخصه شدیداً از این مرض پرهیز دارم. واسه همین اولش واسه نوشتن این پست شک داشتم، علی‌الخصوص وقتی که خودم تو گودر نیستم دارم و (طبق معمول) از بیرون گود می‌نویسم. حرفم اینه که بیایید(!) از الان یاد بگیریم که هر سیستمی نیاز به بهبود مستمر داره و هر چیزی رو با دراما قاطی نکنیم… از اون بدتر با خبر دروغ …

- آخه پسره‌ی جعلق…

[ شریفی نیا - از ابتدای دوران بازیگری تا کنون]

.

وقتی با یه عرب فلسطینی-سوری ِ مسلمون ِ تیر صحبت می‌کنی و بحث به خاورمیانه می‌کشه و تو با احتیاط کلماتتو انتخاب می‌کنی و به جای اظهارنظر سیاسی می‌گی:”اوضاع سوریه وحشتناکه، تو اخبار می‌گن سه هزار نفر کشته شدن” و اون برگرده بهت بگه:” حداقل سه هزار نفر. ولی دیگه حکومت‌های دیکتاتوری دوره‌شون گذشته، اینا که تموم شن بعدی ایرانه…”

.

راننده‌ی مخصوص رهبری بودن خیلی باید اعصاب‌خوردکن باشه. مطمئنم آقا از این اخلاقا داره که مثلاً هر وقت می‌خوای دنده‌عقب بگیری نه تنها سرشو نمی‌دزده، بلکه اونم برمی‌گرده عقبو نگاه می‌کنه. نمی‌تونه بذاره راحت کارتو انجام بدی، باید اونم ببینه.

.

تو این داستان پوریای ولی (همون که واسه شاد کردن دل مادر حریفش بهش می‌بازه) تنها کسی که کل داستان رو می‌دونه خود پوریای ولیه که! پس راوی کیه؟

یعنی پوریای ولی بعد از اینکه باخته هر جا نشسته گفته بعله من خودم گذاشتم ببره و دلم واسه ننه‌اش سوخت و…؟

.

پ.ن: کلاً این داستانهایی که دانای کل دارن به کم به نظرم گوششون بازه. یه نمونه دیگه‌اش اون تسبیح حضرت فاطمه که پاره کرد و یه مهره‌اش نصف شد و اینا.

سیگاریها تو پیاده‌رو

مثل تریلی‌ تو جاده‌ان

.

مقام معظم رهبری ضمن توصیه به بصیرت از مقام معظم رهبری خواستند از بیان سخنانی که به نفع آمریکا و صهیونیزم تمام می‌شود* خودداری کنند.

.

نه بچه‌ی شما اصلاً خوشگل نیست.

باهوش هم نیست.

متاسفانه خیلی بی ادب هم هست (بده من اونو ببینم بچه!)

ولی از همه‌ی اینا مهم‌تر، بچه‌ی شما اصلاً واسه من مهم نیست!

.

اگه این کارایی که ما تو اینترنت می‌کنیم اسمش مبارزه است، آمریکایی‌ها خیلی وقته دارن شجاعانه علیه جاستین بیبر و ربکا بلک مبارزه می‌کنن خودشون خبر ندارن.

.

نقل است روزی جمعی از پژوهشگران خدمت حضرت رسیده و پرسیدند: لطف می‌فرمایید با مراجعه به اعجازهای علمی قرآن به ما بفرمایید که کشف بعدی ما چه خواهد بود که برویم روی آن کار کنیم؟

حضرت بی‌درنگ پاسخ داد: It doesn’t work that way

.

دفتر مقام معظم خداوندی ضمن رد کلیه‌ی تفاسیر موجود اعلام کرد: ما این جا بهش می‌گیم spank ، حالا نمی‌دونم این جبرئیل حیف‌نون چی ترجمه کرده.

وی در ادامه افزود: مرحله یک و دو هم نمی‌خواد. همچین بزنین یه ساعت بلرزه.

.

چه احساسی بهت دست می‌ده وقتی می‌بینی گوگل کروم Multiphysics رو ازت غلط املایی گرفته، به جاشم بهت پیشنهاد می‌ده Metaphysics …

.

… و در ساحل میامی پیروان حضرتش را بینی که از خوف یوم الثلج زیر تیغ آفتاب کاپشن و شال و کلاه به تن دارند [و یوم الثلج آن روز موعود را گویند که حضرت می‌فرماید در آن روز ساحل میامی را برف و بوران سهمگین درنوردد، آن چنان که دریاها منجمد گردند به تمامی و دیده جر سپیدی برف و یخ هیچ نبیند] اینان ایمان آورندگان راستینند که عرق ریزان و بوگندان [چون مردار به آفتاب مرداد] با چوب اسکی در ساحل گام بردارند و جماعت بیکینی‌پوش را به تاسف نگرند و در دل گویند: خاسرانی که شمایید! اگر ما برخطا باشیم که هیچ، ورنه آن روز که برف موعود بارد دهانتان عجیب سرویس است…

.

- قور! قوررر! آی قورر! وای قوررر! ایهاالناس کجایید قوررر! قوررر!

(شکم بی‌صاب مونده‌ – کتاب‌خانه‌ی دانشگاه – واقعی)

.

بارالها! وجود نداری، یا وجودشو نداری؟

.

- السلام علیک!

+ السلام علیک یا ابن خالد!

- آری راست می‌گویی  پدرم خالد بود، ولی من خود نیز خیر سرم اسم دارم! نامم عمر است!

+ خالد کیه؟… آهان ابوعمر را می‌گویی!

-:|

.

بعله دیگه هی برمی‌دارید کون رو می‌نویسید هون، نتیجه‌اش این می‌شه که آدم وقتی یه کتاب می‌بینه با اسم ِ«من هومبولتم»، یه جور بدی می‌خوندش…

.

یه دوره‌ای نمی‌دونم گلدونامون چشون شده بود که یه قارچهای ریز سفیدی هی پاشون درمیومد. ظاهر قارچها اصلاً چیزی نبود که واسه یه بچه‌ی پنج شیش ساله جذاب باشه، ولی بابام لابد همچین عقیده‌ای نداشت و به نظرش اومد لازمه به ما تاکید کنه که اگه دست به قارچها بزنیم می‌میریم. بابام وسواس تمیزی نداره، ولی خوب آدم محافظه کاریه. مثلاً یه بارم چرخ گوشتو باز کرد و اون پیچ گندهه و تیغه‌های توشو نشونمون داد و گفت اینا دندون گرگه. ریچارد داوکینز می‌گه بچه‌ها حرفهای پدر و مادر رو بی‌چون و چرا قبول می‌کنن چون اونایی که این کارو نکردن در طی تکامل سر خودشون رو به باد دادن (مثلاً رفتن خودشون خطرناک بودن ببر و پلنگ رو شخصاً آزمایش کردن و خورده شدن) یعنی من و شما الان عصاره‌ی بچه‌های حرف گوش کن در طی تاریخ بشر هستیم و وقتی بابامون بهمون می‌گه اگه دست به قارچ‌ها بزنیم می‌میریم، حرفشو باور می‌کنیم… این جوری شد که من کارم این شد که روزی صد بار برم نزدیک قارچهای مرگبار و هی نگاشون کنم، هی انگشتمونو تا یه میلی‌متری قارچه ببرم و برگردونم، با این خیال که اگه بهش بخوره درجا می‌افتم می‌میرم…

.