به دنیا آمده‌اند برای یادآوری نعمات به ما

.

من معلول نیستم، ولی اگه بودم و می‌دیدم یه تپه‌ی گه بالای عکسهای عروسیم نوشته:«با دیدن این عکسها ناراحت شدم که ما آدمهای سالم چرا قدر چیزهایی که داریم را نمی‌دانیم و شکر نعمت را بلاه بلاه بلاه» احتمالاً ویلچرم رو درسته می‌کردم تو کونش.

دست و پا خیلی واسه زندگی کیس نیست، آدمی که دست نداره خوب با پا مسواک می زنه. اون چیزی که زندگی این آدمها رو واسه‌شون سخت می کنه ما هستیم. ما آدمهای «سالم» ِ شکرگزار ِ چندش‌آور.

.

Advertisements

دیدگاه‌ها ناکارا هستند.